|
3. Uprawnienia
Zgodnie z "Rozporządzeniem
Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 29 stycznia 2002 r. w sprawie
organizacji oraz sposobu przeprowadzania konkursów, turniejów i olimpiad"
(Dziennik Ustaw RP nr 13 z dn. 18 II 2002 r., poz. 125) uprawnienia
przysługujące laureatom i finalistom konkursów, olimpiad i turniejów określają
odrębne przepisy (§14)
Na podstawie rozporządzenia
MEN z dn. 21 III 2001 (§15 ust. 4):
"prawo do oceny celującej końcoworocznej z danego przedmiotu przysługuje
laureatom i finalistom ogólnopolskich olimpiad przedmiotowych w szkołach
ponadgimnazjalnych i dotychczasowych szkołach średnich";
Na podstawie rozporządzenia
MEN z dn. 21 III 2001,
z późniejszymi zmianami, w tym zmianami z dn.
7 I 2003 (§44 ust. 1 i 3):
"1. Laureaci i finaliści
olimpiad przedmiotowych są zwolnieni z egzaminu maturalnego z danego
przedmiotu";
"3. W przypadku, o którym
mowa w ust. 1, na świadectwie dojrzałości umieszcza się adnotację o uzyskanym
tytule laureata lub finalisty olimpiady, a zamiast wyniku egzaminu maturalnego z
danego przedmiotu wpisuje się zwolniony";
Laureaci i finaliści
Olimpiady Geograficznej i Olimpiady Nautologicznej otrzymują odpowiednie
zaświadczenia wydane przez Komitet Główny (wzór zaświadczenia jest opublikowany
w załączniku do w/w rozporządzenia MENiS z 29 I 2002 r.). Zgodnie z ustawą z
dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 65, poz.385)
uprawnienia dla laureatów oraz finalistów ustalają senaty poszczególnych
uczelni. Mogą być one różne w poszczególnych uczelniach, mogą być różne dla
finalistów i laureatów, mogą być różne dla zawodników Olimpiady Geograficznej i
Olimpiady Nautologicznej. O zwolnieniu w całości lub części z egzaminu wstępnego
na poszczególne kierunki szkół wyższych należy dowiedzieć się bezpośrednio na
wybranej uczelni. |
|
5. Wskazania do
wykonania pracy I stopnia
Tematy tekstowe
Poster
Nazwy na mapach
TEMATY TEKSTOWE
1) Objętość pracy nie może
przekraczać 20 stron
"czystego" tekstu (tzn. bez rysunków, fotografii,
dołączonych map i innych załączników).
2) Strona tytułowa pracy powinna zawierać: numer
olimpiady, tytuł pracy, numer tematu, imię
i nazwisko autora, klasę i nazwę szkoły, do której
uczęszcza, imię i nazwisko nauczyciela geografii
oraz pieczątkę szkoły.
3) Strona "Karta oceny pracy" (następna po stronie
tytułowej). Zawiera "Kartę oceny pracy"
wykonaną, wypełnioną i podpisaną wg wzoru
(zobacz wzór "Karty oceny pracy").
4) Spis treści (plan pracy) można zamieścić po
stronie tytułowej lub w zakończeniu pracy.
Podtytuły (tytuły rozdziałów) oznaczamy albo
systemem dziesiętnym cyframi arabskimi albo wg
kolejności: cyfry rzymskie, arabskie, litery wielkie,
małe. Po tytułach nie należy stawiać żadnych
znaków przestankowych. Strony powinny być
ponumerowane.
5) Wydruk, maszynopis lub rękopis pracy musi być
czytelny, pisany jednostronnie, mieć format A4.
Jedna strona powinna zawierać ok. 30 wierszy, z
zachowaniem podwójnego odstępu między
wierszami i po ok. 60 znaków drukarskich (łącznie
z odstępami) w każdym wierszu. Margines lewy
powinien mieć szer. 35 mm, górny i dolny po 25
mm. W celu lepszej czytelności i przejrzystości
pracy każdą nową myśl (ale nie każde zdanie)
rozpoczynamy wcięciem. W całej pracy
przyjmujemy jednolity, ogólnie stosowany system
skrótów.
6) Praca po przepisaniu powinna być jeszcze raz
przeczytana w celu poprawienia błędów
popełnionych przy przepisywaniu.
7) Zbędna jest introligatorska oprawa pracy. Rolę
estetycznej okładki może spełniać karton, teczka
lub skoroszyt. Zabronione jest foliowanie
poszczególnych kartek lub umieszczanie ich
w oddzielnych obwolutach.
8) Przypisy. W razie powoływania się w pracy na
sformułowania innych autorów należy ująć cytaty
w cudzysłów i opatrzyć je na końcu odsyłaczami
w postaci cyfr arabskich, gwiazdek lub innych
znaków. Na dole strony (pod linią oddzielającą
tekst od przypisów) podać należy notkę
bibliograficzną i stronę, na której znajduje się
cytowany fragment tekstu. Przypisy można
również umieszczać na oddzielnej stronie na
końcu pracy. Przypis wskazujący wykorzystanie
w pisanej pracy fragmentu istniejącej publikacji
powinien mieć układ jak w poniższym przykładzie:
Flis J.: Wstęp do geografii fizycznej. Warszawa 1988 WSiP s.171.
Zapis taki stosujemy powołując się pierwszy raz
na daną publikację. Powołując się na pracę już
znajdującą się w przypisach i w bezpośrednim
sąsiedztwie zapisujemy: Tamże s.152.
9) Bibliografia. Wykorzystaną w pracy bibliografię
zamieszczamy na końcu stosując porządek
alfabetyczny nazwisk autorów wg ustalonych
wzorów:
nazwisko, imię autora, tytuł publikacji, miejsce
i rok wydania, wydawca, np.:
Burzyński R.: Wisła dziś - jutro. Warszawa 1977 WSiP.
Geografia ekonomiczna Polski. Pod redakcją S.Berezowskiego. Warszawa 1975 PWE.
Grzesiak N.: Stan czystości rzek w Polsce. Wiad.Statyst. 1975 nr 4, s.38-40.
Halicki B.: Rzeźbiarze krajobrazu. Warszawa 1957 WP.
W pracy zbiorowej stosujemy zapis:
Kortus B.: Wpływ przemysłu na zmiany w środowisku geograficznym /W/.: Problemy
ochrony środowiska geograficznego. Pod red.S.Berezowskiego i M.Bytnar -
Suboczowej. Warszawa 1975 WSiP s.65.
Dla artykułów w czasopiśmie stosujemy
następującą formę zapisu:
D.Piasecki: Doliny złożone rzek zachodniego Pomorza. Czasopismo Geograficzne
1976 , s.21.
Dla informacji zaczerpniętej z Internetu:
autor/właściciel cytowanej informacji tytuł/opis
informacji
(data aktualizacji)
adres informacji właściciel strony
(UWAGA: jeżeli nie ma daty ostatniej aktualizacji
pobieranej informacji - podać datę pobrania)
KG OGiON: XXIX Olimpiada Geograficzna i XII Olimpiada Nautologiczna. (VI 2002)
www.ogin.edu.pl
strona internetowa KG OGiON
10) Szata graficzna pracy winna być wykonana
estetycznie i czytelnie, a wielkością
dostosowana
do formatu pracy. Jeśli załączony materiał
graficzny przekracza format A4 należy przez
złożenie dostosować go do wymaganych
rozmiarów. Szkice, profile, plany, tabele,
diagramy, wykresy należy właściwie
rozmieścić,
ponumerować i zaopatrzyć w podpisy.
Numerację
i tytuły materiałów ilustrowanych
umieszczamy
pod ilustracją. Jedynie przy tabelach numer
i tytuł przyjęto umieszczać nad nią.
Nagłówki
kolumn w tabelach piszemy wielką literą.
Jeśli
praca zawiera fotografie, trwale
wmontowujemy
je do tekstu, zaopatrujemy w tytuły zgodnie
z
treścią i podajemy nazwisko wykonawcy.
Uwaga ogólna: mapy i inne rysunki wykonane za pomocą komputera mają taką samą
wartość jak rysunki wykonane bezpośrednio na papierze (kalce technicznej).
Niedopuszczalne jest wykorzystywanie w pracach map i ilustracji wyciętych z
innych publikacji. 
WYTYCZNE DO
WYKONANIA POSTERU
1.
Wielkość
posteru nie może przekraczać arkusza A0
(841 mm × 1189 mm).
Orientacja arkusza (pionowa, pozioma) jest dowolna.
2.
Część
tytułowa
posteru powinna zawierać: imię i nazwisko autora, tytuł posteru, numer
olimpiady. Na odwrotnej stronie posteru należy umieścić te same dane, a oprócz
nich informację na temat szkoły i klasy, do której uczęszcza autor posteru oraz
imię i nazwisko nauczyciela geografii lub opiekuna pracy.
3.
„Karta
oceny pracy”
(wykonana, wypełniona i podpisana zgodnie ze wzorem) powinna być trwale
przymocowana (przyklejona) do odwrotnej strony posteru (zobacz wzór „Karty oceny
pracy”).
4.
Treść
posteru powinna
obejmować: część tytułową, krótkie wprowadzenie do tematu (cel i zakres badań),
omówienie zastosowanych metod, prezentację uzyskanych wyników (tekst wraz z
rycinami i tabelami) oraz wniosków (mogą być także w formie graficznej).
5.
Wydruk
lub rękopis
posteru musi być czytelny, przejrzysty i estetyczny. Ważne jest zachowanie
właściwych relacji pomiędzy tekstem (nie więcej niż 1000 słów) i komponentami
pozatekstowymi (np. fotografiami, rysunkami, tabelami, wykresami itp.). Wielkość
czcionki i jej rodzaj powinny wskazywać na rangę zagadnienia (tytuł, podtytuły,
tekst, podpisy itd.) i jednocześnie umożliwiać swobodne zapoznanie się z tekstem
z odległości 1,5-2,0 m (czcionka w tekście nie powinna być mniejsza niż 16 pkt.).
W sposób szczególny powinien wyróżniać się tytuł posteru. Dłuższe fragmenty
tekstu należy podzielić na akapity (tekst można też podzielić na kilka części
umieszczonych w różnych częściach posteru). W całej pracy należy stosować
jednolity, ogólnie stosowany system skrótów.
6.
Przypisy.
W razie powoływania się na sformułowanie innego autora należy ująć cytat
w cudzysłów i opatrzyć go na końcu w sposób jednoznaczny odsyłaczem w postaci
cyfry arabskiej, gwiazdki lub innego znaku. Pod linią oddzielającą tekst od
przypisów należy w każdym z takich odsyłaczy podać notkę bibliograficzną i
stronę, na której znajduje się cytowany fragment tekstu – przypis wskazujący
wykorzystanie w pisanej pracy fragmentu istniejącej publikacji powinien mieć
układ identyczny jak w przykładach podanych we wskazówkach do innych tematów. Ze
względu na formalne wymogi posteru liczbę cytowanych pozycji należy ograniczyć
do 5-10.
7.
Szata
graficzna pracy
powinna być estetyczna i
czytelna, a wielkością dostosowana do formatu pracy (np. przy wykorzystaniu
techniki kserograficznej). Szkice, profile, plany, tabele, diagramy, wykresy
należy właściwie rozmieścić, ponumerować i zaopatrzyć w podpisy. Numer i tytuł
ilustracji umieszcza się pod nią – jedynie w przypadku tabeli numer i tytuł
przyjęto umieszczać nad nią. Nagłówki kolumn w tabelach pisze się z dużej
litery. Jeśli praca zawiera fotografie, to należy je trwale wmontować do tekstu,
zaopatrzyć w tytuł (zgodnie z treścią) i podać nazwisko wykonawcy zdjęcia.
8.
Uwaga
ogólna: mapy i
inne rysunki wykonane przez Autora posteru mogą być sporządzone zarówno ręcznie,
jak i z wykorzystaniem komputera – ocena rysunku nie zależy od rodzaju przyjętej
techniki. Niedopuszczalne jest natomiast umieszczanie w pracy map i rysunków
wyciętych z atlasów i innych książek. W przypadku umieszczania materiałów
ilustracyjnych skopiowanych z innych źródeł konieczne jest powołanie się na nie
(analogicznie jak w sytuacji korzystania z czyjegoś tekstu).
9.
Poster może
być przygotowany jako wydruk (reprodukcja) lub jako kompozycja elementów
umieszczonych na arkuszu kartonu. W tym drugim przypadku wszystkie elementy
posteru, które nie są bezpośrednio wykonane na arkuszu podkładowym (np.
fotografie, rysunki), muszą być do niego trwale przymocowane (najlepiej
przyklejone). Zbędne jest foliowanie posteru. Pracę należy zrolować i przesłać w
sztywnym opakowaniu (np. rulonie wykonanym z tektury).
Uwaga:
jeśli zrolowanie posteru mogłoby spowodować odklejenie się dużych elementów
kompozycji, a także w przypadku kłopotów z wysłaniem pocztą rulonu zawierającego
poster, można rozciąć gotowy poster na kilka elementów i przesłać go w
sztywnej teczce. W takiej sytuacji Autor powinien oznaczyć każdą z części
posteru odpowiednim numerem i dołączyć narysowany przez siebie schemat
wskazujący w jakim szyku poszczególne części powinny być złożone w całość. Można
też po rozcięciu posteru złączyć poszczególne jego części taśmą klejącą na
tylnej stronie, w sposób umożliwiający złożenie posteru do bardziej
odpowiedniego do przesyłki formatu.
NAZWY NA MAPACH
(według: ZBIERANIE I OPRACOWYWANIE
NAZW GEOGRAFICZNYCH
Przewodnik toponimiczny
Część III Stosowanie i rozmieszczanie napisów na mapach
Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Warszawa 2004)
- Nazwy miast należy umieszczać
równolegle do dolnej ramki mapy, w odpowiedniej odległości od znaku - sygnatury
miasta
- Nazwy
obiektów powierzchniowych (regionów fizycznogeograficznych, mórz, wysp, państw)
należy umieścić w ten sposób aby wskazywały kształt opisywanej powierzchni, np.
Appalachy. Jeżeli kształt obiektu to uzasadnia nazwa może być umieszczona
równolegle do dolnej ramki mapy, np. Masyw Centralny. Nazwy złożone powinny być
rozmieszczone współkształtnie, np. Wyżyna Sandomierska.
- Nazwy rzek umieszcza się
równolegle do ich biegu, tak aby były dobrze czytelne
 |
|
6. Litera
nautologiczna
Nautologia nie jest osobnym przedmiotem zajęć
w szkołach ogólnokształcących, dlatego też opracowany został zestaw pozycji,
które mogą być pomocne w przygotowaniu tematu "D" zawodów
I etapu oraz zawodów finałowych Olimpiady Nautologicznej.
Biuletyny informacyjne Zarządu Głównego Ligi Morskiej "Ster" z serii
"Biblioteczka Olimpiady Nautologicznej".
Encyklopedia Geograficzna świata, t. VII - Oceany i morza Wyd. Opres, Kraków
1997
Ciesielski Cz., Pater W., Przybylski J. Polska Marynarka Wojenna 1918-1980.
Zarys dziejów. Wyd. "Bellona". Warszawa 1992.
Coles A. Żeglowanie w warunkach sztormowych. Wyd. Morskie. Gdańsk 1986
Demel K. Życie morza. Wyd. Morskie. Gdańsk 1974 i wydania późniejsze
Dera J. Fizyka morza. Wyd. Naukowe PWN, Warszawa 2003
Depowski S., Kotliński R., Ruhle E., Szamałek. K. Surowce mineralne mórz i
oceanów. Wyd. Naukowe "Scholar", Warszawa 1998
Duxbury A. C., Duxbury A. B. , Sverdrup K. A. Oceany świata. Wyd. Naukowe PWN,
Warszawa 2002
Głowacki W. Dzieje jachtingu światowego. Wyd. Morskie. Gdańsk 1983
Kaszowski A. Nawigacja dla żeglarzy. Wyd. Morskie. Gdańsk 1989
Łomniewski K. Oceanografia fizyczna. PWN Warszawa 1990
Łomniewski K., Zaleski J., Żmudziński L. Morze Arktyczne. PWN Warszawa 1979
Łomniewski K., Zaleski J., Żmudziński L. Morze Śródziemne. PWN Warszawa 1974
Łomniewski K., Mańkowski W., Zaleski J. Morze Bałtyckie. PWN Warszawa 1975
Maciejowska M. Ochrona wód Bałtyku. LOP Warszawa 1990
Majewski A. Oceany i morza. PWN Warszawa 1992
Majewski A. Zarys historii oceanografii. Wyd. Morskie.Gdańsk 1991
Marszałek E. Polska nad morzem i na morzu. WSiP Warszawa 1989
Skinner B.J., Turekian K.K. Człowiek i ocean. PWN Warszawa 1979
Skrok Z. Odkrywcy oceanów. Wyd. Morskie. Gdańsk 1990
Thurman H. Zarys oceanologii. Wyd. Morskie. Gdańsk 1982
Turekian K.K. Oceany. PWN Warszawa 1979
Widernik M. Porty Gdańska i Gdyni w życiu gospodarczym II Rzeczypospolitej. Wyd.
Morskie. Gdańsk 1991
Wojewódka Cz. Handel międzynarodowy drogą morską. Wyd. Morskie. Gdańsk 1980 i
wydania późniejsze
Zaleski J. Ogólna geografia transportu morskiego w zarysie. PWN Warszawa 1978 i
wydania późniejsze
Zaleski J., Ruhle E. Ocean Atlantycki. PWN Warszawa 1982
Żaglowce Wyd. Sport i Turystyka. Warszawa 1985 i wydania późniejsze
atlasy i mapy,
czasopisma morskie i geograficzne,
książki Wydawnictwa Morskiego z serii "Sławni żeglarze" i "Historia Morska".
przewodniki turystyczne |
